1.    Vandag wil ek graag begin deur u te herinner aan wat ek vantevore gesê het, en hou in gedagte dat regerings en volke tevrede is met skynvoorstellings in politiek. Hoe, inderdaad, moet die Goyim die onderliggende feite verstaan as hulle verteenwoordigers toegespits is op eie plesier? Ons bestel maak staat op hierdie kenmerk van hulle, dit sal ons aanhelp wanneer ons alles begin opdeel; soos gesag, eiendom, verblyf, belasting (versteekte fooie) en selfs wetstoepassing. Geen van hierdie aangeleenthede mag openlik en direk voor die volk aangespreek word nie. Waar dit nie anders kan nie, mag niks ooit spesifiek by naam genoem word nie, maar daar moet tog mooi verduidelik word dat ons elke beginsel van wetgewing steun. Deur niks spesifiek te noem nie, laat dit ons vry om te handel soos ons wil, las aan en sny uit, hulle kom nie eens agter nie. As ons egter iets by naam genoem het, mag hulle dit dalk as reg eien.

2.    Die skares hou baie daarvan as iemand ‘n politieke skelmstreek uitvoer en wegkom daarmee, hulle verskoon sy gewelddadigheid met verwondering, hulle sê “Slinks? Wel, ja, dit was slinks, maar dit was slim gedoen, ‘n skelmstreek almiskie, maar hoe mooi gespeel, hoe skerp, bravo, jou rakker!”

3.    Ons reken op al die nasies om te help bou aan die globale struktuur, volgens ons bloudruk. Dis hoekom ons nou al moet bewapen, en bou aan ons totaal roekelose voorbarigheid, ons onweerstaandbare geesteskrag, waarmee ons werkers al die hindernisse voor ons sal afbreek.

4.    As ons staatgreep verby is, sal ons die mense toespreek: “Almal is deur ‘n moeilike tyd, elkeen is al siek en sat vir ontbeuring. Ons gaan die oorsake van julle beslommernisse uitdelg, naamlik nasionaliteite en landsgrense, die verskille in geldstelsels. Julle is natuurlik vry om ons te verkla, maar is dit ‘n regverdige klag, as julle nie eers ‘n kans gun vir ons om te wys wat ons aanbied nie?” Dan sal die skares ons toejuig en op hulle hande dra in ‘n triomftog van hoop en verlangens. Verkiesings, wat ons tans afdwing op die geringste sosiale groepies sodat hulle oor alles kommissies en vergaderings maak, sal dan sy doel gedien het, en ons sal nog een laaste, grootse verkiesing hou, waar al die mense sal saamstem om ons plan darem net ‘n kans te gee voor hulle oordeel.

5.    Ons moet elkeen laat stem, sonder aansien des persoon, alle klasse, alle soorte, sodat ons ‘n algehele meerderheid kan verwerf, iets wat ons nooit uit die opgevoede klasse sal kry nie. So sal ons in elkeen ‘n gevoel van selfbelangrikheid kweek, en die Goyim sal vergeet hoe belangrik dit is om deur familie grootgemaak te word. Dit sal individualiteit knak en aan die trop blootstel, wat na niemand luister nie, behalwe vir ons, wat hulle betaal vir hul aandag. So skep ons dus ‘n blinde, kragtige mag wat nooit sal kan beweeg nie,  tensy onder ons agente wat ons aangestel het as tropleiers. Die mense sal toestem hiertoe, want hulle sal besef dat hulle afhanklik is van ons agente, vir hul salaris, vermaak en voorregte.

6.    ‘n Regeringsplan moet uit een mens se brein voortspruit, want dit sal nooit werk as dit opgebreek word as splinters in ‘n menigte koppe nie. Ons mag wel die oorhoofse plan erken, maar ons mag dit nooit bespreek nie, ingeval ons die kunsvaardigheid van elke wedersyds-afhanklike  partjie en die effektiewe toepassing van die geheime betekenis agter elke klousule bedreig. Om besprekings en vergaderings te hou aangaande ‘n grootse werk soos hierdie een, met herhaalde gestemmery, sal die plan bloot besmeer met elke ondeurdagte idee en misverstand van die wat nie heeltemal verstaan nie. Ons moet ons planne deeglik in een stuk kan afforseer. Ons moet dus nie die werk van die genie voor die smoele van die trop werp nie, selfs nie eens ‘n klein, uitgesoekte groepie nie.

7.    Hierdie planne sal nie instellings nou reeds omverwerp nie. Ons beïnvloed net die ekonomie en daarmee saam die gesamentlike vloei van hulle ontwikkeling, wat ons dus kan lei soos ons planne vereis.

8.    In elke land, onder verskeie name, bestaan daar dieselfde instellings; Verteenwoordiging, Ministerie, Senaat, Parlement, Wetgewiende en Uitvoerende raad. Ek hoef nie elkeen te verduidelik nie, julle weet die tog, maar let daarop dat elk van hierdie instellings een belangrike regeringstaak vermag, en ek vra dat u merk op die woord ‘belangrik’, dit is nie die afdeling nie, maar die regeringstaak wat belangrik is. Hiedie instellings het die werk van regering in seksies opgebreek; administratief, wetgewend, uitvoerend, hulle werk almal saam soos organe in die liggaam. As ons een staatsorgaan skaad, word die Staat, soos die mens se liggaam, sieklik ...en sterf.

9.    Toe ons die gif van liberalisme aan die Staat toedien, toe verander die politieke kleur. State het dus ‘n dodelike kwaal onderlede: bloedvergiftiging. Nou wag ons op die stuiptrekkings soos hulle vrek.

10.    Liberalisme het voortgebring Grondwetlike State, wat die plek geneem het van die enigste ding wat die Goyim kon bewaar: Tirannie. Soos jul wel weet, is ‘n grondwet ‘n mengelmoes van tweespalt, misverstande, geskille en verskille, vrugtelose partykwellinge, party-ingewings, kortliks; ‘n versameling van alles wat ‘n Staat knel en van karakter beroof. Die parlement van ‘praterinisters’ het, so effektief as die Media, al die leiers van daadwerklike aksie ontneem, hulle oorbodig gemaak, en in baie lande is hulle sommer net omvergegooi. Dis die tyd toe republieke moontlik geword het, toe ons die leiers vervang het met spotprent-regerings, met ‘n president deur ons gekies, geruk vanuit ons teaterpoppe en slawe in die skares. Hierdie is die fondasie van die myn wat ons onder die Goy nasie gelê het, of liewer, al die Goy nasies.

11.    Ons sal in die nabye toekoms die verantwoordelikhede van presidente vasstel.

12.    Ons sal dan in die posisie wees om alle ordentlikheid te ignoreer in sake waarvoor ons onpersoonlike teaterpop verantwoordelik sal moet neem. Wat gee ons om as die wat woeker vir mag, so bietjie uitgedun word? Veral as dit beteken daar is geen aanvaarbare kandidaat om die presidentskap oor te neem nie, dit sal die land finaal uitmekaarskeur.
13.    Om hierdie te vermag, sal ons die verkiesings reël ten gunste van kandidate met donker verledes, een of ander helse bedrogspul agter hulle, dan sal hulle betroubare agente wees vir die uitvoering van ons plan, sonder dat ons hoef te kwel oor die natuurlike drang van enigiemand wat ’n magspsoisie bereik, naamlik die vasklou aan mag, voorregte en voorkeure wat gepaardgaan met presidentskap. Parlement verskaf skuiling, beskerming en verkiesing van presidente, maar ons sal hul nie toelaat om wette te skep of verander nie, hierdie reg gee ons net die president, ‘n teaterpop in ons hande. Natuurlik sal dit die president se gesag ontbloot aan aanvalle uit all rigtings, maar ons verskaf hom met die beste verdediging: Hy kan hom toeroep op die bevolking, hy kan oor die koppe van die verteenwoordigers gaan, en homself verontskuldig voor ons blinde slaaf , die trop van die skare. Die president sal die reg hê om oorlog te verklaar, en ons verskoning is dat hy die bevelvoerder van die weermagte is, en dat hy hierdie reg verdien daardeur, ter verdediging van die republiek se grondwet, tog sy plig as verteenwoordiger van sy konstitusie.
14.    Dit is maklik om te sien hoe die voorafgaande die sleutels van die heiligdom in ons hande lê, en niemand behalwe ons, sal ooit weer die wet in enige rigting kan stuur nie.
15.    Ons sal van parlement die reg ontneem om te lieg oor regeringsake met die verskoning van staatsbeveiliging, ons sal die hoeveelheid verteenwoordigers tot ‘n minimum beperk, en so die politiese passie knak, asook die passie vir politiek. As hulle tog, sekerlik onvermydelik, besluit om weerstand te bied, sal ons hulle paai met ‘n mooi toespraak en, natuurlik, ‘n direkte verwysing na die wil van die meerderheid...
Die president sal ministers en adjunkte aanstel. Instede van konstante vergaderings, sal ons die parlementsittings bekamp tot ‘n paar maande per jaar. Ook sal die president, as hoof van uitvoerende mag, die reg hê om die parlement byeen te roep of op te breek, in welke geval hy die reg sal hê om die vorming van ‘n nuwe parlement byna onbepaald uit te stel. Maar, sodat hierdie onwettige aksies nie die president impliseer nie, sal ons elke minister aanraai om sy eie planne te maak, waarvoor hulle natuurlik sal boet, sodat die president blaamloos bly. Hiedie joppies gee ons vir senaat, die rade van ministers, kabinet, maar nooit net een enkele amptenaar nie.
16.    Die president sal wette wat geleentheid bied, met allerlei verskillende betekenisse interpreteer, met ons leiding verwoord, of selfs bloot afskaf. Hy sal tydelike wetgewing kan afvaardig, en self grondwetlike veranderinge meebring, alles met die verskoning van Staatswelvaart.
17.    Met diesulke metodes sal ons bietjie vir bietjie, stap vir stap alles verwoes wat ons met reg kan betree. Ons voel gedwing om in elke grondwet die ongemerkte afskaffing van alle grondwette in te bou, en dan sal ons tyd aanbreek om elke regering te onderwerp aan ons tirannie.
18.    Die erkenning van ons Tiran mag dalk gebeur voor die grondwette afgeskaf word, wanneer almal sat is van ongerymdhede en bedrog van hul leierskap -iets wat ons aanblaas- dan sal die nasies uitroep: “Weg met hierdie spul, gee ons een koning om die wêreld te regeer, sodat ons vereenigd kan word, dat die wanorde kan stop, al die oorsake van ons lyding; grense, nasionaliteite, godsdienste, die Staat se buitelandse skuld; wie sal ons rus en vrede gee, want ons regerings kan dit nie vermag nie!”
19.    Julle moet tog verstaan, om al die nasies te dryf tot hierdie besef, sal ons in alke land die mense van hul regering moet vervreem, hulle uitput met onverdraagsaamheid, haat, stryd, nyd en selfs marteling, hongersnood, deur inenting met siektes, met tekorte aan alles, sodat die Goyim sal sien ons, en ons geld, heers oor alles wat die mensdom heilig.
20.    Maar sou ons die nasies net een blaaskans gee, sal ons oomblik nooit aanbreek nie.