1.    Elke republiek ondergaan sekere fases. Eers is daar die malse gestorm van die trop, heen en weer geskommel, links en regs, dan kry jy leiers wat die mense enigiets sal belowe en alles deurmekaarkrap om te wys hoe goed hulle is, wat tot anargie lei, en dit lei na tirannie, nie openlik en met ag op die wet nie, maar ongesiens in die skadus, dog ‘n voelbare tirannie deur een of ander geheime organisasie, te meer ongenaakbaar omdat hulle onbekend bly, terwyl die openbare agente gereeld uitgeruil word, met die bykomende voordeel dat ons nie bonusse hoef te betaal vir lang diens nie.

2.    Wie en wat kan ‘n onsigbare mag opbreek? Dit is presies dan ons Mag. Vrymesselary is ‘n skerm vir ons en ons doeleindes, en ons grootse plan, self net die bêreplek daarvan, is vir almal bloot ‘n geheimsinnige raaisel.

3.    Vryheid kan wel verwesenlik as ‘n skadelose deel van die Staatbestel, as dit berus op ‘n stewige fondament van geloof in God, op die waardigheid van die medemens, as dit nie gekoppel word aan gelykheid nie, iets wat bloot onnatuurlik is, want die natuur dwing onderdanigheid af. Met standvastige geloof kan ‘n volk regeer word as klein gemeentes, en kon hulle versadigd en met nederigheid wandel onder die leiding van hul pastoor met onderdanigheid aan die wil van God. Dit is hoekom ons definitief alle geloof moet ondergrawe, om geloof uit die gedagte van die Goyim te skeur, die blote beginsel van godheid en geestelikheid, en in plaas daarvin gee ons hulle rekenkundige formulasies en wêreldsgoed.

4.    Sodat die Goyim nie dalkies tyd kry om te dink nie, hou ons hulle besig met kwessies oor nywerheid en handel. Dus word al die nasies opgesweep na winste en in hul gejaag sien hulle nie hul gesamentlike vyand nie. Weereens wil ons dat vryheid die Goyim se gemeenskappe verwoes, daarom moet nywerheid op spekulasie berus met die idee dat elke sent wat uit die grond kom, deur ons effektebeurse moet gaan, en so dan in die sakke van ons klas

5.    Die ywerige stryd na oorheersing, en skokke aan die ekonomie, sal maak dat, nee, het reeds gemaak dat gemeenskappe teleurgesteld, kil en harteloos geword het. Sulke gemeenskappe neig om weg te keer vanaf hul regering en selfs godsdiens. Hul enigte leiding is wins, goud, wat hulle dan verhef to kultus, ter wille van die materiële bevrediging wat dit bekostig. Dan sal die uur slaan, wanneer die Goy armes, nie uit nood of selfbelang nie, maar bloot vir weerwraak en haat, ons leiding sal volg teen ons grootse teenstanders in die soeke na mag, naamlik die Goy intellektuele.